ΑΡΤΟΥΡΟ ΟΥΪ. Θέατρο Σχεδία

Posted on January 3, 2009. Filed under: Brecht Bertolt, ΑΡΤΟΥΡΟ ΟΥΙ, Θέατρο Σχεδία, Κανελλόπουλος Βασίλης |

Μπέρτολτ Μπρεχτ ΑΡΤΟΥΡΟ ΟΥΙ

Μετάφραση Μπενέτα Οικονόμου – Βασίλης Κανελλόπουλος. Σκηνικά – κοστούμια: Οδυσσέας Καψάλως. Διανομή: Ελένη Μακρή (Αρτούρο Ούι), Ντίνος Ποντικόπουλος (Ρόμα), Χάικ Κασαρτζιάν (Ντόξμπορο), Κώστας Γεραντώνης (Ντάλφιτ, ηθοποιός), Ανδρονίκη Αβδελιώτη (Ντοκ Νταίζη), Κωνσταντίνα Μάρα (εικονολήπτης), Τζίνα Αποστολοπούλου (παρουσιάστρια) και Μαρίνα Νατιώτη.

Πολιτικό Θέατρο. Διάρκεια 90′

ΣΧΕΔΙΑ. Βουτάδων 34, Γκάζι, 2103477448

Απόγ: Κυρ. 4 μ.μ. Βραδ: Πέμ., Παρ., Σάβ., Δευτ. 9.15 μ.μ. € 15, φοιτ.: € 10, κάθε Κυρ., Δευτ. η είσοδος είναι ελεύθερη. Διάρκεια: 90′.

Μέχρι 19/1/2009

Με το έργο η παράσταση προσπαθεί να εμβαθύνει στο πως μπορεί να οπλιστεί η δημοκρατία για να αντιμετωπίσει τις απειλές. Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος λήψης των αποφάσεων. Για τον Μπρεχτ κανένα «σύστημα» δεν είναι αδιάβλητο, όλα είναι επιρρεπή στη χειραγώγηση. Όλα έχουν αδυναμίες, μόνο η ενεργή συμμετοχή μας τα προστατεύει. Μας αποκαλύπτει ότι η  πολιτεία δεν είναι επιχείρηση, άρα βασικός της στόχος δεν είναι ούτε η  εξυπηρέτηση των ιδίων της συμφερόντων, ούτε και η μεγιστοποίηση του κέρδους. Όταν όμως γίνεται επιχείρηση τότε το “καλό όνομα” έχει μεγαλύτερη αξία από τους θεσμούς. Τότε οι θεσμοί την υπηρετούν, δεν ελέγχουν, ούτε συνδράμουν την κοινωνία για την όποια αδικία υφίσταται. Και τελικά, εκεί όπου δεν υπάρχουν κανόνες ή όπου ατονούν, ισχύει ο νόμος της ζούγκλας με ανθρώπους στο ρόλο του ζώου.

Το έργο μας είναι ένα παιχνίδι σκακιού, μόνο με τα βασικά πιόνια. Επιδεικτικά απουσιάζουν τα περισσότερα, δηλαδή η κοινωνία. Το μένος εναντίον της συσπειρώνει τους ανθρώπους της εξουσίας, που συνήθως αγνοούν τη ζωή των άλλων, αλλά βρίσκουν τη ζωή εν γένει διασκεδαστική, ενδιαφέρουσα, με στόχους αλλά χωρίς κανόνες. Η γυναίκα Αρτούρο Ούι σαν επινόηση -όχι για πρόκληση- συμβάλλει στην ανάδειξη μιας εξουσίας ανεξαρτήτως φύλου. Δημιουργεί πρόκληση για μια διαφορετική διαμεσολάβηση όταν αμφισβητεί το κέντρο βάρους του κέρδους. Ο εξωραϊσμός του φονιά πρέπει να αποτραπεί και η διαδικασία του εξωραϊσμού να φανερωθεί. Ο δράστης να πάρει τη θέση που του αρμόζει στην ιστορία. Οι ρομαντικοί μύθοι να μην είναι το μέτρο για τον ηρωισμό, αλλά ο τρόπος να γελοιοποιηθεί ο ήρωας-σφαγέας. Το ζήτημα της “αποστασιοποίησης-παραξένισμα” αποδίδεται στην παράσταση μέσα από τις κωμικές δυνατότητες, που δίνει ο μοναχικός και απονευρωμένος “κόσμος” του έργου.

Make a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

%d bloggers like this: