Πίτερ Μπρουκ: Το αποτύπωμα ενός ανατρεπτικού

Posted on January 4, 2009. Filed under: Billington Michael, Brook Peter |

https://i2.wp.com/www.thesecretoftheatricalspace.dramaticimagination.com/images/brook.gif

Του Michael Billington

Το νέο για τη «βαθμιαία» απόσυρση του Πίτερ Μπρουκ μάς εξέπληξε όλους. Αν και, σύμφωνα με το ημερολόγιο, είναι 83 ετών, όλοι τον θεωρούσαμε αθάνατο. Αν όμως η είδηση της αργής εξόδου του από τη σκηνή κάνει εντύπωση, είναι επειδή δεν υπάρχει εν ζωή καλλιτέχνης του θεάτρου που να έχει αφήσει τόσο έντονο αποτύπωμα στην τέχνη που επέλεξε.

Αρχικά, η επιθυμία του Μπρουκ ήταν να γίνει κινηματογραφικός σκηνοθέτης. Τη σφραγίδα του όμως την άφησε στο θέατρο. Εκείνο που κόμισε σ’ αυτό στη διάρκεια έξι δεκαετιών είναι μια απέραντη περιέργεια, η απόρριψη λύσεων που ήδη υπήρχαν και μια απαράμιλλη τεχνική μαεστρία. Πολύ πριν γίνει ένα είδος παγκόσμιου γκουρού, ο Μπρουκ υπήρξε περιζήτητος σκηνοθέτης κωμωδιών μπουλβάρ και μιούζικαλ, καθώς επίσης όπερας και Σαίξπηρ. Φαινόταν επίσης να μπορεί να κάνει οποιαδήποτε δουλειά στο θέατρο, όπως έδειξε το 1955 σ’ εκείνον τον εξαιρετικό «Τίτο Ανδρόνικο» που σκηνοθέτησε, σκηνογράφησε και επένδυσε μουσικά, σώζοντας το έργο από αιώνες λήθης. Σήμερα όμως είναι φημισμένος κυρίως για τη δουλειά του μετά το 1974. Εχει δώσει μια σειρά φημισμένων παραγωγών, ανάμεσά τους τα έργα The Conference of the Birds, La Tragedie de Carmen, The Mahabharata, The Man Who, και πιο πρόσφατα το Tierno Bokar.

Σημαντικότερη, ωστόσο, από οποιαδήποτε επιμέρους παραγωγή, υπήρξε η προσπάθεια του Μπρουκ να αποστάξει την ουσία του θεάτρου. Την απογύμνωσε από κάθε περιττή συνθήκη, έδειξε ότι μπορεί να προσαρμοστεί σχεδόν σε κάθε χώρο και, δουλεύοντας με πολυεθνικούς θιάσους, απέδειξε ότι μπορεί να απορροφήσει διαφορετικές πολιτιστικές παραδόσεις. Είναι επικίνδυνο, ωστόσο, να περιβάλλουμε τον Μπρουκ με υπερβολικό σεβασμό. Ο ίδιος είναι πνεύμα αντιλογίας, πειραχτήρι και πραγματιστής. Θυμάμαι πριν από χρόνια που τον είχαμε ρωτήσει για το μέλλον του θεάτρου. Επειτα από μια μακρά παύση, μας είπε: «Το μέλλον του θεάτρου είναι τα φτηνά εισιτήρια». Λόγια απλά αλλά αληθινά, που μας θυμίζουν ότι ο Μπρουκ είναι εξίσου σόουμαν όσο και σαμάνος. [Η Καθημερινή, 04/01/2009]

Peter Brook Short Biography

Theatre and film director, born in London, UK. He studied at Oxford, and his involvement in the theatre began while at university. He directed many classical plays at the Birmingham Repertory Theatre, went to Stratford in 1947, and was also director of productions at the Royal Opera House, Covent Garden (1947–50). Famous for his innovatory approach, during the 1950s he worked on many productions in Britain, Europe, and the USA, and in 1962 returned to Stratford to join the newly established Royal Shakespeare Company for which he directed, among other productions, King Lear (1962) and Peter Weiss’s Marat/Sade (1964), epitomizing Artaud’s Theatre of Cruelty, in which movement, sound, and rhythm rather than words express the underlying ferocity and ruthlessness of human life.

Most of his work in the 1970s was done with the Paris-based Centre for Theatre Research, which he founded and with which he travelled widely in Africa and Asia.

Later Paris productions include an adaptation of The Mahabharata (televised in 1989) and The Tempest (1990). Among his films are The Beggar’s Opera (1952), Lord of the Flies (1962), and King Lear (1969).

His publications include The Shifting Point (1988, autobiography ), Threads of Time (1998, a memoir), and Evoking Shakespeare (1999). He became a Companion of Honour in 1998.

Make a Comment

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...

%d bloggers like this: