Brecht Bertolt

Bertolt Brecht

Posted on January 5, 2009. Filed under: Brecht Bertolt |

https://i0.wp.com/web.ard.de/galerie/bilderpool/Radio/Brecht/brecht1_1.jpg

Ο Γερμανός ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης αλλά και θεωρητικός του θεάτρου, Μπέρτολτ Μπρεχτ [Brecht, Bertolt, 1898-1956]. υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του θεάτρου του εικοστού αιώνα, που άσκησε τεράστια επίδραση στο παγκόσμιο θέατρο.

Σε τέσσερις περιόδους θα μπορούσε κανείς να χωρίσει τη συγγραφική παραγωγή του Μπρεχτ: η ρομαντική / 1918-29, η διδακτική / 1929-38, η ανθρωπιστική 1938-45 και ξανά η διδακτική / 1945-56. Στα πρώτα έργα του φαίνεται επηρεασμένος από τον Μπίχνερ και τον Βέντεκιντ, και τα διακρίνει μια μηδενιστική πολλές φορές διάθεση απέναντι στην κοινωνία. Γράφει πρώτα, το 1918, το ποίημα Ο θρύλος του νεκρού στρατιώτη και την ίδια χρονιά δημοσιεύει το θεατρικό του Baal [=Βάαλ).

Ακολουθούν τα έργα: Trommeln in der Nacht [=Ταμπούρλα στη νύχτα, 1919], Im Dickicht der Städte [=Στη ζούγκλα των πόλεων, 1921], Mann ist Mann [=Άντρας γι’ άντρα, 1926], Die Dreigroschenoper [=Η όπερα της πεντάρας, 1928], Aufstieg und Fall der Stadt Mahagonny [=Η άνοδος και η πτώση της πόλης του Μαχαγκόνι, 1928]. Θ’ ακολουθήσει μια σειρά «διδακτικών» έργων: Der Flug des Lindbergs [=Η πτήση του Λίντμπεργκ, 1928] που υπογραμμίζει τη δύναμη του ανθρώπου να αντιπαλαίψει τη φύση, Das Badener Lehrstück vom Einverständnis [=Το διδακτικό έργο του Μπάντεν για τη συναίνεση, 1929] που παρουσιάστηκε, όπως και ο Λίντμπεργκ, στο Μπάντεν Μπάντεν το 1929 με μουσική Βάιλ & Χίντεμιτ, Die Heilige Johanna der Schlachthöfe [=Η Αγία Ιωάννα των σφαγείων, 1929], Die Massnahme [=Η απόφαση, 1930], Die Ausnahme und die Regel [=Η εξαίρεση και ο κανόνας, 1930], Die Mutter [=Η Μάνα, 1930-32].

Με την άνοδο του Ναζισμού στη Γερμανία, ο Μπρεχτ άφησε την πατρίδα του και πήγε στη Δανία, μετά στη Φινλανδία και, τελικά, το 1941 εγκαταστάθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Καλιφόρνια. Όπως ο ίδιος γράφει χαρακτηριστικά σ’ ένα από τα ποιήματά του, άλλαζε τις χώρες πιο συχνά απ’ ό,τι τα παπούτσια του! Από τις σκανδιναβικές χώρες έκανε τον αντιχιτλερικό του αγώνα γράφοντας τα έργα Furcht und Elend des Dritten Reiches [=Τρόμος και αθλιότητα στο Τρίτο Ράιχ, 1935-38], Die Rundköpfe und die Spitzköpfe [=Στρογγυλοκέφαλοι και μυτεροκέφαλοι, 1931-34].

Στη διάρκεια των περιπλανήσεών του στην εξορία, έγραψε τα καλύτερά του έργα: Leben des Galilei [=Η ζωή του Γαλιλαίου, 1937-39], Mutter Courage und ihre Kinder [=Η Μάνα Κουράγιο και τα παιδιά της, 1938-39], Der Gute Mensch von Setzuan [=Ο καλός άνθρωπος του Σετσουάν, 1938-42], Herr Puntila und sein Knecht Matti [=Ο κύριος Πούντιλα κι ο υπηρέτης του Μάτι, 1940] – στη Ζυρίχη το 1948, Der aufhaltsame Aufstieg des Arturo Ui [=Η αποτρεπτή άνοδος του Αρτούρο Ούι, 1941], Die Gesichte der Simone Machard [=Τα οράματα της Σιμόν Μασάρ, 1942-43], Der kaukasische Kreidekreis [=Ο καυκασιανός κύκλος με την κιμωλία, 1943-45]. Το 1947 κι ενώ βρισκόταν στην Αμερική πέρασε τη μπόρα του Μακαρθισμού, αφού κλήθηκε και ανακρίθηκε από την Επιτροπή Αντιαμερικανικών Ενεργειών.

https://i2.wp.com/upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/1a/Berthold_Brecht_zeichnung.jpg

Αλλά το βαρύ κλίμα του αντικομμουνισμού στις Ηνωμένες Πολιτείες τον ανάγκασε να επιστρέψει στην Ευρώπη. Τελικά, με τη γυναίκα του, την ηθοποιό Ελένε Βάιγκελ, ίδρυσαν το 1948 στο Ανατολικό Βερολίνο το Μπερλίνερ Ανσάμπλ, όπου ο Μπρεχτ επιτέλους υλοποίησε τις απόψεις του για το επικό θέατρο, ανεβάζοντας δικά του έργα αλλά συγχρόνως για να εμπλουτίσει το ρεπερτόριο του θεάτρου έκανε και διασκευές. Διασκεύασε την Αντιγόνη του Σοφοκλή, τον Κοριολανό του Σέξπιρ, τον Οικοδιδάσκαλο του Λεντς, τον Δον Ζουάν του Μολιέρου κ.α. Βραβεία και διακρίσεις: Βραβείο Στάλιν 1955.

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

Ο κύκλος με την κιμωλία στον Καύκασο. ΚΘΒΕ

Posted on January 5, 2009. Filed under: Brecht Bertolt, ΚΘΒΕ, Ο ΚΥΚΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΜΩΛΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΥΚΑΣΟ, Χατζάκης Σωτήρης |

https://i1.wp.com/www.ntng.gr/UserFiles/Image/PP0589v00/PP0589J0002v25.jpg

Μονή Λαζαριστών – Σκηνή Σωκράτης Καραντινός
Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Bertolt Brecht Ο ΚΥΚΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΚΙΜΩΛΙΑ ΣΤΟΝ ΚΑΥΚΑΣΟ

Μετάφραση Οδυσσέας Ελύτης, σκηνοθεσία Σωτήρης Χατζάκης, σκηνικά Ερση Δρίνη, κοστούμια Γιάννης Μετζικώφ, μουσική Σαββίνα Γιαννάτου, φωτισμοί Αντώνης Παναγιωτόπουλος, χορογραφίες Τριάδα Αρμουτίδου, βοηθός σκηνοθέτη Στέλλα Ε. Παπαδημητρίου, οργάνωση παραγωγής Ηλίας Κοτόπουλος.

ΔΙΑΝΟΜΗ:

Σπύρος Αθηναίου (Ζητιάνος, Γελωτοποιός, Μουσικός, Ανεψιός, Κουτσός, Γέρος), Κατερίνα Γιαμαλή (Ζητιάνα, Μαγείρισσα, Νύφη), Μαρκέλλα Δουζενάκη (Υπηρέτρια, Νέα κυρία, Καλεσμένη, Γριά), Καλλιόπη Ευαγγελίδου (Γυναίκα του Κυβερνήτη), Παντελής Καλπάκογλου (Ζητιάνος, Υπηρέτης, Γέρος, Χωριάτης, Καλεσμένος, Μαυροσκούφης β’, Ξενοδόχος στο δικαστήριο, Χωρικός α’), Σάκης Καραθανάσης (Μαυροσκούφης, Σταβλίτης, Καμαριέρης, Καλεσμένος, Μαυροσκούφης, Αϊ Ληστής), Γιώργος Καύκας (Γιατρός α’, Γιουσούφ, Δικηγόρος α’), Ταμίλα Κουλίεβα (Γρούσα), Δήμητρα Λαρεντζάκη (Ζητιάνα, Νίνα, Καλεσμένη, Γριά), Γιώργος Μπαγιώκης (Κυβερνήτης, Καλεσμένος, Ανάπηρος, Χωρικός β’), Φούλης Μπουντούρογλου (Γιατρός β’, Λαυρέντη, Δικηγόρος β’), Χρήστος Νταρακτσής (Ζητιάνος, Υπηρέτης, Φρουρός, Καλεσμένος, Σωβά), Λίλια Παλάντζα (Ζητιάνα, Πεθερά, Γυναίκα στο δικαστήριο), Χάρης Παντελιδάκης (Υπασπιστής, Καλεσμένος, Μαυροσκούφης γ’, Εκβιαστής, Υπηρέτης), Μάνος Παπαγιάννης (Σίμων), Στέλλα Ράπτη (Μάρα, Ηλικιωμένη Κυρία, Καλεσμένη, Γυναίκα στο δικαστήριο), Κώστας Σαντάς (Αζτάκ), Μιχάλης Σιώνας (Ζητιάνος, Μαυροσκούφης, Ενωμοτάρχης, Καλεσμένος, Γιατρός), Μαριάννα Τάντου (Ζητιάνα, Καλεσμένη, Λουδοβίκα, Γυναίκα στο δικαστήριο), Χρύσα Τουμανίδου (Ζητιάνα, Υπηρέτρια, Χωριάτισσα, Καλεσμένη, Γυναίκα στο δικαστήριο), Στέλιος Τράκας (Πρίγκιπας, Καλεσμένος, Άντρας στο δικαστήριο), Αλέξανδρος Τσακίρης (Ποιητής, Ξενοδόχος, Καλόγερος, Γέρος Δούκας, Χωρικός γ’

Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος,  Μονή Λαζαριστών – Σκηνή Σωκράτης Καραντινός (28/11/2008 – 22/02/2009)

Ο κύκλος με την κιμωλία στον Καύκασο του Μπρεχτ, είναι από εκείνα τα έργα που συγκινούν το κοινό και αγαπιούνται από αυτό γιατί το θέμα τους είναι απλό, βαθιά ανθρώπινο, πιστό στον άνθρωπο και στη δημιουργική πλευρά του. Ένα λαϊκό παραμύθι, αισθαντικό και καθάριο, τοποθετείται από τον συγγραφέα, μπροστά από το ιστορικό φόντο που είναι -όπως πάντα- άγριο, αδίστακτο και σκοτεινό. Έτσι, κατά τη διάρκεια της δράσης, η εξουσία θα ρίχνει τη βαριά σκιά της πάνω στην παραμυθία, με αποτέλεσμα αυτό που βλέπουμε μια να λούζεται στο φως, μια να χάνεται στο σκοτάδι. Για να μην ξεχνάμε ότι ο άνθρωπος και τα έργα του είναι καλός και κακός, φωτεινός και σκοτεινός, αγρίμι και ήμερο αρνί. Πλέοντας στο ρεύμα της ιστορίας, στην ατομική του βαρκούλα, ο άνθρωπος θα γέρνει πότε από δω, πότε από κει, ώσπου να ισορροπήσει ενώνοντας τον εαυτό του με το μεγάλο, το πλέον ουτοπικό παραμύθι: τη συλλογική παρουσία και δράση. Για να συνεχίσει να μπαίνει στη σκιά της εξουσίας και να βγαίνει από αυτήν, κρατώντας ζωντανή, αν μπορεί, τη δύναμη της αγάπης και άσβεστο μέσα του το κεράκι της ανθρωπιάς και της καλοσύνης.

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

ΑΡΤΟΥΡΟ ΟΥΪ. Θέατρο Σχεδία

Posted on January 3, 2009. Filed under: Brecht Bertolt, ΑΡΤΟΥΡΟ ΟΥΙ, Θέατρο Σχεδία, Κανελλόπουλος Βασίλης |

Μπέρτολτ Μπρεχτ ΑΡΤΟΥΡΟ ΟΥΙ

Μετάφραση Μπενέτα Οικονόμου – Βασίλης Κανελλόπουλος. Σκηνικά – κοστούμια: Οδυσσέας Καψάλως. Διανομή: Ελένη Μακρή (Αρτούρο Ούι), Ντίνος Ποντικόπουλος (Ρόμα), Χάικ Κασαρτζιάν (Ντόξμπορο), Κώστας Γεραντώνης (Ντάλφιτ, ηθοποιός), Ανδρονίκη Αβδελιώτη (Ντοκ Νταίζη), Κωνσταντίνα Μάρα (εικονολήπτης), Τζίνα Αποστολοπούλου (παρουσιάστρια) και Μαρίνα Νατιώτη.

Πολιτικό Θέατρο. Διάρκεια 90′

ΣΧΕΔΙΑ. Βουτάδων 34, Γκάζι, 2103477448

Απόγ: Κυρ. 4 μ.μ. Βραδ: Πέμ., Παρ., Σάβ., Δευτ. 9.15 μ.μ. € 15, φοιτ.: € 10, κάθε Κυρ., Δευτ. η είσοδος είναι ελεύθερη. Διάρκεια: 90′.

Μέχρι 19/1/2009

Με το έργο η παράσταση προσπαθεί να εμβαθύνει στο πως μπορεί να οπλιστεί η δημοκρατία για να αντιμετωπίσει τις απειλές. Ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος λήψης των αποφάσεων. Για τον Μπρεχτ κανένα «σύστημα» δεν είναι αδιάβλητο, όλα είναι επιρρεπή στη χειραγώγηση. Όλα έχουν αδυναμίες, μόνο η ενεργή συμμετοχή μας τα προστατεύει. Μας αποκαλύπτει ότι η  πολιτεία δεν είναι επιχείρηση, άρα βασικός της στόχος δεν είναι ούτε η  εξυπηρέτηση των ιδίων της συμφερόντων, ούτε και η μεγιστοποίηση του κέρδους. Όταν όμως γίνεται επιχείρηση τότε το “καλό όνομα” έχει μεγαλύτερη αξία από τους θεσμούς. Τότε οι θεσμοί την υπηρετούν, δεν ελέγχουν, ούτε συνδράμουν την κοινωνία για την όποια αδικία υφίσταται. Και τελικά, εκεί όπου δεν υπάρχουν κανόνες ή όπου ατονούν, ισχύει ο νόμος της ζούγκλας με ανθρώπους στο ρόλο του ζώου.

Το έργο μας είναι ένα παιχνίδι σκακιού, μόνο με τα βασικά πιόνια. Επιδεικτικά απουσιάζουν τα περισσότερα, δηλαδή η κοινωνία. Το μένος εναντίον της συσπειρώνει τους ανθρώπους της εξουσίας, που συνήθως αγνοούν τη ζωή των άλλων, αλλά βρίσκουν τη ζωή εν γένει διασκεδαστική, ενδιαφέρουσα, με στόχους αλλά χωρίς κανόνες. Η γυναίκα Αρτούρο Ούι σαν επινόηση -όχι για πρόκληση- συμβάλλει στην ανάδειξη μιας εξουσίας ανεξαρτήτως φύλου. Δημιουργεί πρόκληση για μια διαφορετική διαμεσολάβηση όταν αμφισβητεί το κέντρο βάρους του κέρδους. Ο εξωραϊσμός του φονιά πρέπει να αποτραπεί και η διαδικασία του εξωραϊσμού να φανερωθεί. Ο δράστης να πάρει τη θέση που του αρμόζει στην ιστορία. Οι ρομαντικοί μύθοι να μην είναι το μέτρο για τον ηρωισμό, αλλά ο τρόπος να γελοιοποιηθεί ο ήρωας-σφαγέας. Το ζήτημα της “αποστασιοποίησης-παραξένισμα” αποδίδεται στην παράσταση μέσα από τις κωμικές δυνατότητες, που δίνει ο μοναχικός και απονευρωμένος “κόσμος” του έργου.

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...