Pirandello Luigi

Luigi Pirandello

Posted on January 5, 2009. Filed under: Pirandello Luigi |

https://i1.wp.com/www.riminibeach.it/var/news/storage/images/media/images/luigi-pirandello/217527-1-ita-IT/luigi_pirandello_large.jpg

Ο ίδιος ο Ιταλός θεατρικός συγγραφέας Λουίτζι Πιραντέλο [Luigi Pirandello, 1867-1936], ισχυριζόταν πως ήταν ελληνικής καταγωγής και πως το επίθετό του είναι παραφθορά του ελληνικού Πυράγγελος. Πριν αναγνωριστεί ως θεατρικός συγγραφέας ήταν ήδη γνωστός ως μυθιστοριογράφος και κριτικός. Στο ιταλικό θέατρο κρατά μια θέση δίπλα στον Γκολντόνι και οπωσδήποτε έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό το σύγχρονο ευρωπαϊκό θέατρο. Μελανό σημείο του ήταν η σχέση του με το φασισμό. Μάλιστα δε ο Μουσολίνι τον υποστήριξε και το 1925 ο Πιραντέλο απέκτησε το δικό του Θέατρο Τέχνης στη Ρώμη. Έλεγε: «Είμαι φασίστας διότι είμαι Ιταλός»!  Του απονεμήθηκε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 1934.

https://i1.wp.com/www.agoramagazine.it/agora/local/cache-vignettes/L390xH273/Luigi_Pirandello_1934-3b46b.jpg

Έγραψε μερικά μυθιστορήματα, μεταξύ των οποίων τα Il fu Mattia Pascal [=Ο μακαρίτης Ματία Πασκάλ, 1904] και I vecchi e i giovani [=Οι νέοι και οι γέροι, 1913] και πάνω από 300 διηγήματα. Οι αρχαίοι έλληνες τραγικοί, ο Σέξπιρ, ο Ίψεν και η παράδοση του γκροτέσκου επηρέασαν τη θεατρική παραγωγή του Πιραντέλο. Το πρώτο του έργο ήταν ένα μονόπρακτο δράμα με τίτλο La morsa [=The Vice], που γράφτηκε το 1898, δημοσιεύτηκε με τον τίτλο Lepilogo και ανέβηκε στις 9 Δεκεμβρίου 1910, στο θ. Teatro Metastasio [Teatro Minimo], στη Ρώμη.

Έργα: Lymiè di Sicilia [=Κίτρα από της Σικελία, 1910], Pensaci Giacomino! [=Σκέψου, Τζιακομίνο), Professor Toti [=Καθηγητής Τότι] και Liolà [=Λιολά, 1916], Cosi è, se vi pare [=Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε, 1917], Il piacere dellonestà [=Η ηδονή της τιμιότητας, 1917], Il giuoco delle parti [=Το παιχνίδι των ρόλων, 1918], Tutto per bene [=Όλα για καλό, 1920], Sei personaggiin cerca dautore [=Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα, 1921], Enrico IV [=Ερρίκος Δ΄, 1922], Vestire gli ignudi [=Να ντύσουμε τους γυμνούς, 1922], Luomo dal fiore in bocca [=Ο άνθρωπος μ’ ένα λουλούδι στο στόμα του, 1923], La vita che ti diedi [=Η ζωή που σου έδωσα, 1923], Ciascuno a suo modo [= Ο καθένας με τον τρόπο του, 1924], Diana e la Tuda [=Ντιάνα και Τούντα, 1926), Lamica delle mogli [=Η φίλη των γυναικών, 1927], Scamandro [=Ο Σκάμανδρος], La Salamandra [=Η Σαλαμάντρα, παντομίμα], La nuova colonia [=Η καινούργια αποικία, 1928], O di uno o di nessuno [=Ή ενός ή κανενός, 1929], Questa sera si recita a soggetto [=Απόψε αυτοσχεδιάζουμε, 1930], Come tu mi vuoi [=Όπως με θέλεις, 1930], Trovarsi [=Βρίσκομαι], La favola del figlio cambiato [=Το παραμύθι του αλλαγμένου γιού, 1932], Quando si è qualcuno [=Όταν είσαι κάποιος, 1933], Non si sa come [=Δίχως να ξέρεις πώς, 1934], I giganti della Montagna [=Οι γίγαντες του βουνού, 1937]. Πολλά από τα έργα του γυρίστηκαν ταινίες.

38fautopirandello

ΒΛΕΠΕ ΚΑΙ ΑΥΤΑ: Σοφία Ιορδανίδου (επιμέλεια): «Αφιέρωμα στον Λουίτζι Πιραντέλλο», Εκκύκλημα, τεύχος 20, Άνοιξη ’89, σσ. 29-68. «Λουίτζι Πιραντέλλο». Γράφουν: Renee Saurel: «Ο Πιραντέλο χωρίς πιραντελισμό», Κώστας Στεργιόπουλος: «Μια ματιά στο θέατρο του Πιραντέλο», Luigi Pirandello: «Η πατέντα (μονόπρακτο)», Γιάννης Σιδέρης: «Ελληνικές παραστάσεις του Πιραντέλο», Luigi Pirandello: «Το χοροπήδημα (διήγημα)», Εφημερίδες της Ρώμης / «Ο θάνατος του Πιραντέλο», Δημήτρης Μυράτ: «Το ανέβασμα του “Απόψε αυτοσχεδιάζουμε”» (Νέα Εστία, τόμος 70ός, τεύχος 826, 1 Δεκεμβρίου 1961, σσ. 1582-1618).

Στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος έχουν παρουσιαστεί τα έργα του:

  • Έξι πρόσωπα ζητούν συγγραφέα. Σκηνοθεσία Δημήτρης Μαυρίκιος (25.04.1987)
  • Ερρίκος Δ’. Σκηνοθεσία Σωκράτης Καραντινός (10/11/1966)
  • Ο άνθρωπος, το κτήνος και η αρετή. Σκηνοθεσία Πάνος Χαρίτογλου (19/01/1973)
  • Το παιχνίδι των ρόλων. Σκηνοθεσία Ροζάριο Κρεσέντσι (11/12/1987)
  • Η ηδονή της τιμιότητας. Σκηνοθεσία Γιάννης Βεάκης (24/11/1979). Σκηνοθεσία Νίκος Χαραλάμπους (14/03/1987)
  • Ερρίκος Δ’. Σκηνοθεσία Ανδρέας Βουτσινάς (12/12/2008)


Advertisements
Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

ΕΡΡΙΚΟΣ Δ΄. ΚΘΒΕ

Posted on January 5, 2009. Filed under: Βουτσινάς Ανδρέας, ΕΡΡΙΚΟΣ Δ΄, ΚΘΒΕ, Pirandello Luigi |

Βασιλικό Θέατρο
Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος

Luigi Pirandello ΕΡΡΙΚΟΣ Δ΄

Σκηνοθέτης Ανδρέας Βουτσινάς, σκηνικά-κοστούμια Νίκος Σαριδάκης, βοηθός σκηνοθέτη Βίκη Αλεξάκη, οργάνωση παραγωγής Ροδή Στεφανίδου.

ΔΙΑΝΟΜΗ: Κώστας Καρράς (Ερρίκος Δ’), Χριστίνα Θεοδωροπούλου (Μαρκησία Ματίλντα Ντεσπίνα), Κωνσταντίνα Καστέλλου (Φρίντα), Δημήτρης Σδρόλιας (Μαρκήσιος Κάρλο Ντι Νόλλι), Κίμων Ρηγόπουλος (Βαρόνος Τίτο Μπελκρέντι), Γιάννης Σιαμσιάρης (Γιατρός Ντιονίτζιο Τζενόνι), Κώστας Χαλκιάς (Λαντόλφο), Νίκος Κολοβός (Αριάλντο), Νίκος Μαγδαληνός (Ορντούλφο), Κωνσταντίνος Καΐκης (Μπερτόλντο), Δημήτρης Κολοβός (Τζιοβάνι), Τάκης Στάγκος (Βαλές Α’), Γιώργος Κώτσος (Βαλές Β’),

Στοιχεία Παραστάσεων: Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος Βασιλικό Θέατρο (12/12/2008 – 22/02/2009)

Κατά τη διάρκεια μιας γιορτής μεταμφιεσμένων, ένας άρχοντας έπεσε από το άλογό του, χτύπησε και έκτοτε έμεινε εγκλωβισμένος στο ιστορικό πρόσωπο το οποίο υποδυόταν κατά τη διάρκεια της γιορτής, τον Ερρίκο Δ’, βασιλιά της Γερμανίας. Είκοσι χρόνια μετά, οι συγγενείς του επιχειρούν να τον θεραπεύσουν, δίνοντάς του με ένα βίαιο τέχνασμα την αίσθηση του χρόνου: μεταμφιέζονται συνειδητά αναπαριστώντας το τραγικό γεγονός που καθόρισε τη μοίρα του τρελού και που τον ανάγκασε να φορά το προσωπείο του τραγικού αυτοκράτορα. Τα γεγονότα, όμως, που θα ακολουθήσουν θα διαψεύσουν τις προθέσεις τους. Ένα τραγικό παιχνίδι μεταμφιέσεων και διαρκών ανατροπών αναγκάζει τους ήρωες να ακροβατούν ανάμεσα στη λογική και την τρέλα, την αλήθεια και το ψέμα, το θέατρο και τη ζωή. Ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά έργα της δραματουργίας του Πιραντέλο για το δράμα της προσωπικότητας και τη σχέση του ‘είναι’ και του ‘φαίνεσθαι’.

Read Full Post | Make a Comment ( None so far )

Liked it here?
Why not try sites on the blogroll...